2007 он

2007 оны намар оюутан байхдаа энэ шүлгийг бичиж байсан юм байна. Утга зохиолын нэгдэл дээр очоод уншсан, одоо санахад том Оргил, Баяраа, Элбэг, Бүүвэй, Оргил бүгд л сонсож байсан санагдана. Дуугүй толгой дохиод л. Хүмүүнлэгээс зохион байгуулдаг нэг шүлгийн тэмцээнээс энэ шүлгээ уншиж хасагдчаад нэгдэл дээр очсон чинь Баясаа ганцаараа ирчихсэн байваа. Шүлгийн тэмцээн нтрийн тухай мань хүн огт өөр бодолтойгоо хэлж, яруу найргийг уралдуулна гэдэг утгагүй хэрэг гэж билээ. Би хариуд нь, "Өөрийгөө шүлэг бичдэг гэдгийг харуулах чинь гоё шдээ" ухааны юм ярьж зогсож билээ. Тэр өдөр дугуйлан цугласан ч билүү, яалаа мартчихаж ээ. Энэ шүлгийг би тэгэхэд их тоодог байлаа. Аймаар гүн сэтгэлгээний, сэрэл мэдрэмжийн нтр гээл хаха.

Дотогшоо

Дотогшоо... улам дотогшоо

Дотогшлох тусам улам бүүдгэр

Донслох чимээнд өөрийгөө чимхээд

Доромжлол сөрөн алхав

Байшин нурах мэт хөгжим

Нууранд хүн живэх мэт төгсөхөд

Багтрах төдий энэ хилэн

Нууцлаг сэтгэлийг цочрооно

Дотогшоо... улам дотогшоо

Доргилтоос болж бөөр минь сугарчээ

Хоёр гартаа бөөрөө барьсаар

Хогийн савыг чиглэн ... дотогшоо дотогшоо

2008

Уруулаас чинь

Уруулаас чинь үхэл амтагдана

Уранхай өмд, хуучин гитар энэ бол миний нэрийн хуудас

Дараа чамтай хаана тааралдах бол?

Тамд уу, Танайд уу?

Уруулнаас чинь аз жаргал амтагдана

Урьд хэзээ ч ийм мэдрэмж төрөөгүй юм сан

Хүүхдийн даавуу угааж

Хүний төлөө амьдрах хүсэл төрөх юм.

2009

(Жич: Зарим нөхөдийн хүсэлтээр энэ шүлгийг орууллаа) :)